Ξεκινάμε από το πάνω ράφι. Εκεί που, αφού έχουν λυθεί όλα τα προβλήματα, έλυσαν και το τελευταίο που θα μπορούσε να κάνει κακό σε αυτή τη χώρα. Έπιασαν ένα παππού 90 χρονών, που μπήκε μέσα σε μαγαζί ΕΦΚΑ και άρχισε να πυροβολαει. Στον αέρα.
Γιατί λέει δεν του έδιναν την σύνταξη που δικαιούνταν. Την ίδια ώρα που έπαιρνε κανονικά σύνταξη από την Αμερική και την Γερμανία. Και κει αναλαμβάνουν τα ελληνικά δικαστήρια. Τα πραγματικά, όχι τα μουφα. Οι τηλεοράσεις.
Ο ΕΝΕΝΗΝΤΑΧΡΟΝΟΣ ΦΑΝΤΟΜΑΣ.
Τι πιστολέρο τον είπαν, τι φαντομας, τι Αλ Καπόνε. Άμα δεν έβλεπες και μόνο άκουγες, θα νόμιζες πως έχουμε να κάνουμε με τον πιο διαβόητο κακοποιό. Αλλά το πιο ωραίο ποιο είναι; Κανένας μα κανένας, δεν ρώτησε για ποιο λόγο δεν του έδιναν την σύνταξη που δικαιούνταν να πάρει, από το ελληνικό κράτος. Και το ακόμη πιο ωραίο είναι, ότι τον κατηγόρησαν κιόλας ότι έπαιρνε 2.500 από το εξωτερικό κι έκανε όλο αυτό το πανηγύρι, για εκατό ευρώ. Κάτσε ρε. Εσύ αν χρωστάς εκατό ευρώ στο κράτος, για ποιο λόγο σε μπλοκάρει τα πάντα και δεν μπορείς να κινηθείς, αλλά αν χρωστάει αυτό, έχουμε να κάνουμε με πιστολέρο και Αλ Καπόνε;
ΑΥΤΟΝ ΒΡΗΚΑΝ ΝΑ ΒΑΛΟΥΝ ΦΥΛΑΚΗ.
Και το καλύτερο είναι ότι ο εισαγγελέας αποφάσισε ότι έπρεπε να μπει φυλακή. Συμφωνώ μαζί του, αρκεί να έβαζε φυλακή κι όλους αυτούς που του πηγαίνουν σηκωτούς από ληστείες, φόνους και αποφασίζει να μείνουν ελεύθεροι με περιοριστικούς όρους. Αλλά είπαμε. Αφού τον παππού πρώτα τον δίκασαν τα κανάλια. Τι να κάνει κι ο εισαγγελέας. Να βρούμε σου λέει κανένα μπελά; Αφού αυτοί δεν ρωτάνε για ποιο λόγο δεν του έδινε το κράτος τα λεφτά που δικαιούνταν, γιατί να το κάνω εγώ; Αθάνατη Ελλάδα.
Ο ΣΚΥΛΟΣ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ.
Και με την αναφορά στην δικαιοσύνη και το πώς λειτουργεί να πω και μια πρόσφατη ιστορία, από τον όμορφο Γιδά. Πήγε λέει κάποιος μπροστά σε ένα μαγαζί στην Δημοτική αγορά και άρχισε να ταΐζει κάτι αδέσποτα. Βγαίνει ο μαγαζατορας και του λέει, μην το κάνεις αυτό εδώ μπροστά, γιατί μαζεύονται μετά κι άλλα αδέσποτα και υπάρχει πρόβλημα. Δεν έχω καμία υποχρέωση του λέει να καθαρίζω εγώ ή να μην μπορεί ο κόσμος να μπει μέσα στο μαγαζί. Επειδή από απέναντι όμως υπήρχε αδιαφορία, ο μαγαζατορας για να δείξει ότι είναι αποφασισμένος για όλα, του λέει. Να ξέρεις δεν θα πειράξω κανένα αδέσποτο, αλλά εσύ το ξύλο δεν θα το γλιτώσεις, αν συνεχίσεις αυτό το έργο. Έτσι κι αλλιώς κάνα χιλιάρικο θα σε πληρώσω, ενώ για το σκύλο θέλω τριάντα. Φανταστείτε πού έχουμε φτάσει. Η ζωή και η αξιοπρέπεια του σκύλου, πάνω από τον άνθρωπο.
ΟΤΑΝ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΑΛΛΑΖΕΙ ΑΠΟ ΩΡΑ ΣΕ ΩΡΑ.
Κι αφού πιάσαμε Γιδά να πάμε και στα ωραία. Θα το γράψω χωρίς ονόματα, αν και δυστυχώς σε αυτήν την πόλη, τίποτα δεν μπορεί να μείνει κρυφό. Δεν υπάρχει περίπτωση να κάνει κάποιος οτιδήποτε και να μην μαθευτεί σε λίγη ώρα. Αυτό που έχει γίνει. Γιατί όταν περάσουν ώρες, η ιστορία από στόμα σε στόμα, γίνεται διαφορετική κι άμα περάσουν μέρες, τότε γάμησε τα. Ο καθένας που το λέει σε κάποιον, βάζει την δική του πινελιά. Αποτέλεσμα, ο παθών να γίνεται πολλές φορές ρεζίλι, χωρίς να υπάρχει λόγος. Έτσι και στην ιστορία μας. Αλλά δεν θα ασχοληθούμε με τον παθών. Αυτός ήθελε και τα έπαθε. Θα ασχοληθούμε με τον εκτελών. Για να μπορέσουμε να μπούμε στο ψυχοδιαγράφημα του και τον τρόπο που σκέφτεται.
ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΣΕ ΛΙΓΟ ΚΑΙΡΟ ΠΩΣ ΘΑ ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ.
Σε περίοδο ανασχηματισμού ήμασταν. Κι όλοι περίμεναν με το τηλέφωνο στο χέρι. Όλοι περίμεναν να πάρουν θέση. Δεν είναι και πολλοί θα μου πεις. Δεν έμειναν και πολλοί. Σε λίγο καιρό όσοι κάθονται από δω μεριά, άλλοι τόσοι θα κάθονται και από την άλλη. Τότε ναι. Αξίζει να πας σε δημοτικό συμβούλιο, να δούμε τι θα σκαρφίζονται για να μπορούν να περνάνε αυτά που θέλουν. Να δούμε αν θα πουν απλώς, πείτε εσείς το ναι και δεν χρειάζεται να ξέρετε ποιους θα φέρουμε το καλοκαίρι να τραγουδήσουν στο αμφιθέατρο. Κι ούτε χρειάζεται να ξέρετε, πόσα τους δώσαμε. Ούτε πόσα βγάλαμε, ούτε καν πόσο μέσα μπήκε ο Δήμος για μια ακόμη χρονιά. Σε λίγο καιρό δεν βλέπω να ψηφίζονται με τόση ευκολία οι αποφάσεις.
ΤΟΥ ΠΡΟΤΕΙΝΕ ΘΕΣΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΤΟΥ ΕΔΙΝΕ ΠΟΤΕ.
Σε έναν λοιπόν από τους τελευταίους πιστούς, έπεσε τηλεφώνημα. Τάχα μου και καλά να πάρει θέση. Ξεκαθαρίζω ότι η γνώμη μου είναι, επειδή στην πραγματικότητα ήθελε να τον ξεφορτωθεί, γιατί σου λέει όλο και κάπου θα το πει, οπότε θα βρω πάτημα για να μην του δώσω θέση, ότι και καλά δεν είναι άξιος εμπιστοσύνης, παρά ήθελε να του δώσει θέση. Και η ερώτηση, ήταν η ίδια που γίνεται εδώ και δώδεκα χρόνια. Μόνο που η θέση που του πρότεινε, ήταν σα να του έλεγε θέλεις να πάρεις την θέση μου; Υπάρχει τέτοια περίπτωση; Καμία. Άρα; Για ποιον λόγο του πρότεινε και μάλιστα του είπε, αν μπορεί να ανταπεξέλθει στις απαιτήσεις της θέσης;
ΜΟΝΟ ΟΤΑΝ ΑΛΛΑΖΕΙΣ ΤΟΝ ΠΕΤΥΧΗΜΕΝΟ ΡΩΤΑΣ.
Κι αν θέλετε να το πάρουμε από την βάση, τέτοια ερώτηση κάνουμε όταν ο άλλος είναι απόλυτα πετυχημένος σε αυτό που κάνει και ταλαντεύεσαι να τον αλλάξεις, γιατί φοβάσαι να μην χαλάσει ότι έχει χτιστεί μέχρι τώρα. Την θέση που του πρότεινε όμως, πιο μπαχαλο δεν γίνεται να την κάνει κάποιος. Δηλαδή αν αύριο πάει κάποιος και μπει στην θέση και από όλα όσα έχει να κάνει, τα βρει ας πούμε με έναν μόνο πολιτιστικό σύλλογο. Ήδη, θα έχει κάνει περισσότερα από τον προηγούμενο. Για τέτοια περίπτωση μιλάμε. Άρα τι ρωτάς, αν μπορεί να τα βγάλει εις πέρας; Να μην τα πολυλογούμε. Η αλλαγή ή μάλλον το κορόιδεμα, έμεινε στο τηλεφώνημα. Σιγά να μην προχωρούσε παραπάνω.
ΕΧΑΣΕ ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΤΗΡΙΓΜΑΤΑ ΕΚΤΟΣ ΠΑΡΕΑΣ.
Πείτε μου τώρα εσείς, γιατί το έψαξα απ' όλες τις πλευρές και άκρη δεν βγάζω. Για ποιο λόγο να παίρνεις κάποιον τηλέφωνο, να τον ξεσηκώνεις, να τον βάζεις να προβληματίζεται, αν μπορεί να ανταποκριθεί και κει που λέει ναι ρε θα το κάνω, να τον αφήνεις με να μην πω τι, στο χέρι. Δεν ξέρω από πού να ξεκινήσω και να πω ποιο είναι το χειρότερο. Ότι ο προτεινόμενος, είναι από αυτούς που τον ακολουθούν από την πρώτη μέρα; Ότι είναι συνεχώς δίπλα του και τον στηρίζει; Ότι στα καφενεία είναι μόνιμος υποστηρικτής του, σε όσα λέγονται, ενώ ξέρει ότι αναγκάζεται να πει ψέματα; Πείτε μου για ποιο λόγο έναν τέτοιο άνθρωπο, να τον βάζεις σε τέτοια δοκιμασία.
ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΠΕΤΥΧΗΜΕΝΟΣ ΣΤΗΝ ΔΟΥΛΕΙΑ ΣΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΣΕ ΚΟΡΟΪΔΕΥΟΥΝ
Να το κάνω χειρότερο γιατί μπορώ; Κατά αρχήν, είπαμε ότι το παρεάκι δεν σπάει με τίποτα. Κι αυτά που προσπαθούν να περάσουν κάποιοι σε μανάβικα, κρεοπωλεία, καφενεία κι όπου αλλού, είναι παραμύθια της παρέας. Αυτοί που νομίζουν ότι τους πιστεύουν κιόλας εκεί που τα λένε, είναι μακράν γελασμένοι. Απλά είμαστε σε φάση "ο καθένας κάνει την δουλειά του". Το προχωράμε. Θα πάω στην απέναντι πλευρά. Ένας που έχει μια δική του δουλειά. Την οποία όχι μόνο κάνει τέλεια, αλλά βγάζει και καλά λεφτά. Δεν θα πω για ποιο λόγο να παρατήσει την δουλειά του και να ασχοληθεί με τον δήμο. Αυτό είναι θέμα του καθενός.
ΜΠΟΡΑ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΠΕΡΑΣΕ ΓΙΑ ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ.
Για ποιο λόγο όμως, να ανεχτεί να γίνει ρεζίλι στα μάτια των άλλων, όταν του τάζουν πως θα γίνει Θεός για μια εβδομάδα και τελικά να μην γίνεται ούτε για μια ώρα; Γιατί όποιος λέει ότι το όλο σκηνικό δεν έχει αντίκτυπο και στην δουλειά του, ας το ψάξει καλύτερα για να δει αν έχω δίκιο. Τι λέει ο κόσμος. Τέλος πάντων. Πάει κι αυτός ο σκοπελος. Ξέρεις τι είναι να έχεις περιθώριο μέχρι του χρόνου τον Απρίλιο; 365 μέρες ξξξ τα τέτοια σου, χωρίς να μπορεί να σου πει κανένας τίποτα. Στο μεταξύ να το θυμάστε. Όποιος μένει κοντά στο παρεάκι, καίγεται για το υπόλοιπο της ζωής του. Της πολιτικής εννοώ.
Ο ΔΗΜΟΣ ΠΟΥ ΕΚΠΛΗΡΩΝΕΙ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΣΟΥ.
Κι όλα αυτά, γίνονται την ώρα που για κάποιους άλλους, ο Δήμος φροντίζει να εκπληρώσει μέχρι και τα παιδικά τους όνειρα. Και μην μου πείτε ότι κανω λάθος. Εδώ ο άλλος πήγε στο εξωτερικό να σπουδάσει γυμναστική Ακαδημία, πήρε πτυχίο ίδιο με του Μακαρίου Λαζαρίδη, και ήρθε στο Γιδά και πουλούσε προϊόντα μπαχτσέ. Αλλά ο καλός Θεός, δεν αφήνει κανέναν να πάει χαμένος. Τι σπούδασες; Γυμναστική Ακαδημία. Θα γίνεις αντιδήμαρχος εφ όρου ζωής και θα είσαι υπεύθυνος για τα σχολεία. Δεν έχει σημασία που δεν έχεις πτυχίο. Δεν έχει σημασία που πουλούσες ντομάτες. Δεν έχει σημασία, ότι δεν μπορούσες ούτε κι αυτές να τις πουλήσεις. Σημασία έχουν οι σχέσεις. Οι φιλίες, οι κουμπαριές, το παρεάκι. Άπαξ και είσαι εκεί, εκπληρώνεται κάθε όνειρο σου. Αυτό είναι το μεγαλείο του Γιδά.
ΤΩΡΑ ΘΑ ΒΡΕΙ ΚΑΙ ΤΟΝ ΜΠΕΛΑ ΤΟΥ. ΤΟ ΓΝΩΣΤΟ ΚΟΛΠΟ ΠΟΥ ΚΑΝΟΥΝ.
Και ο λεγάμενος που σας έλεγα πιο πάνω, που πήρε την θέση μόνο στο τηλέφωνο, τώρα θα έχει να αντιμετωπίσει και το φαινόμενο "και κερατάς και δαρμένος". Μόλις πέσει στην αντίληψη της παρέας ο Αντιδήμαρχος, θα αρχίσουν τα τηλέφωνα. Και θα αρχίσουν τα γνωστά παπατζιλίκια. Πού τα έμαθε αυτός, ποιος του τα είπε, γιατί τα έμαθε και τα γνωστά κόλπα που έχουν κάποιοι, ώστε τα δικά τους σφάλματα να τα φορτώνουν στους άλλους. Θεωρώντας για μια ακόμη φορά, ότι όλα είναι παιχνίδι. Στο οποίο αυτοί δεν χάνουν ποτέ. Μόνο που κάθε μέρα που περνάει το πράγμα αλλάζει. Και γίνονται γεγονότα, που λες είναι δυνατόν ρε φίλε να έκανε αυτός τέτοιο πράγμα; Όταν τον φτάνεις όμως κάποιον στα όρια του, αυτά είναι τα αποτελέσματα.
Η ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΞΕΚΙΝΗΣΕ.
Στο μεταξύ, το τριήμερο της Πρωτομαγιάς είχαμε και κάποια συνοικέσια. Είπαμε, έχουμε μπει σε προεκλογική περίοδο και άπαντες ετοιμάζονται. Ακόμα κι αυτός που κοροϊδεύει τους ίδιους τους συνεργάτες του, προετοιμάζεται. Άσχετα που τα κάνει όλα λάθος. Είχαμε λοιπόν δύο διαφορετικές παρέες, σε δύο διαφορετικά μέρη, μια σε Ελλάδα και μια στο εξωτερικό, που πέρα από την φιλία, έγινε πολλή συζήτηση για τις επόμενες δημοτικές εκλογές. Και τον τρόπο που θα γίνει η προετοιμασία για αυτές. Εγώ, μέχρι στιγμής επειδή βλέπω να υπάρχει κάποιος δισταγμός, καταλαβαίνω ότι μόλις έρθει η ώρα ο καθένας θα πάρει την θέση που του ταιριάζει. Κι όλοι αυτοί που τώρα βρίσκονται σε διαφορετικές παρέες, θα είναι όλοι μαζί. Λίγο θα υποχωρήσει ο ένας, λίγο ο άλλος και θα γίνει η δουλειά. Εξάλλου είδατε ποτέ μια ομάδα να έχει μόνο επιθετικούς ή μόνο αμυντικούς; Κι αν υπάρχει, πρωτάθλημα δεν θα πάρει ποτέ. Οπότε όλα στην ώρα τους.
Ο Αντιδήμαρχος.
