Κανονικά, σε τέτοιες περιπτώσεις λες εκείνο το ιστορικό «δεν περιγράφω άλλο» που είχε γίνει σύνθημα το 2004.
Γιατί πραγματικά, τι να πει κανείς για αυτούς τους ανθρώπους που κάθε χρόνο καταφέρνουν να γίνονται θέμα συζήτησης σε ολόκληρο τον νομό – και όχι μόνο.
Ανάμεσα στις δουλειές τους, στις υποχρεώσεις και στον καθημερινό τους ρυθμό, βρίσκουν χρόνο να κάνουν πρόβες, να στήνουν σκηνικά, να μαθαίνουν απαιτητικούς ρόλους και τελικά να τους αποδίδουν με απόλυτη επιτυχία.
Κι όμως, δεν είναι επαγγελματίες. Είναι ερασιτέχνες που καταφέρνουν όχι μόνο να φέρουν εις πέρας τον ρόλο τους, αλλά και να αυτοσχεδιάζουν με τον κόσμο, να δημιουργούν αυθόρμητες στιγμές που γίνονται ατάκες, γέλιο, μνήμες.
Κάθε χρόνο μας εκπλήσσουν ευχάριστα, κάθε χρόνο ανεβάζουν τον πήχη, κάθε χρόνο αποδεικνύουν ότι το ΚΕΡΛΑΠ Αγκαθιάς δεν είναι μια θεατρική ομάδα – είναι ένα φαινόμενο.
Κι αν τα «μπράβο» είναι πολλά για όλους αυτούς τους ηθοποιούς, τότε τι να πεις για τον Δημήτρη Σαμαρά. Τον άνθρωπο που υπογράφει το σενάριο, τη σκηνοθεσία, που γράφει ρόλους κομμένους και ραμμένους στα μέτρα του καθενός, που παίζει, που καθοδηγεί, που καταφέρνει να κάνει τον θεατή να βλέπει τον εαυτό του μέσα στο έργο.
Ποια λέξη μπορεί να περιγράψει αυτό το σπάνιο ταλέντο; Ό,τι κι αν πεις, θα είναι λίγο.
Ο κόσμος που γέμισε ασφυκτικά τον χώρο του ΕΠΑΛ Αλεξάνδρειας πήγε σίγουρος ότι θα απολαύσει μια βραδιά γεμάτη γέλιο – και δικαιώθηκε.
Η συνταγή δοκιμασμένη, η ομάδα δεμένη, το έργο δυνατό. Όλοι έφυγαν ευχαριστημένοι, όλοι μιλούσαν για την παράσταση, όλοι συμφώνησαν ότι το «Φάει τι σι τρώιτει κι βάλε τι σι πρεπ’» ήταν ακόμη μια επιτυχία που θα συζητιέται για καιρό.
Ξεχωριστή στιγμή της βραδιάς, η βράβευση του Κωνσταντίνου Δαρλόπουλου για την ανιδιοτελή προσφορά του στο στήσιμο των σκηνικών. Μια αναγνώριση που δείχνει πως τίποτα δεν αφήνεται στην τύχη, πως κάθε λεπτομέρεια είναι μέρος του παζλ της μεγάλης επιτυχίας.
Η παράσταση τελείωσε, αλλά η κουβέντα μόλις άρχισε. Όλοι πλέον περιμένουν το επόμενο έργο του ταλαντούχου Δημήτρη Σαμαρά. Και, όπως κάθε χρόνο, η προσμονή είναι ήδη μεγάλη.
