Η Νάουσα είχε ήδη κερδίσει τον τελικό μέσα στο γήπεδο. Όμως η στιγμή της απονομής απέδειξε ότι το ποδόσφαιρο κερδίζει πραγματικά όταν υπάρχει σεβασμός – και αυτό το μήνυμα το έστειλαν οι ηττημένοι.
Παρά την ένταση, τις δυνατές μονομαχίες και το βάρος ενός τελικού που κρίνει τίτλο, οι ποδοσφαιριστές του Μεγάλου Αλεξάνδρου Τρικάλων έκαναν κάτι που ξεχώρισε.
Με προτροπή του προπονητή τους, Σάκη Παγγούρα, παρατάχθηκαν στον αγωνιστικό χώρο και σχημάτισαν έναν τιμητικό διάδρομο (pasillo) για τους παίκτες της Νάουσας.
Με χειροκρότημα και αξιοπρέπεια, αναγνώρισαν την ανωτερότητα του αντιπάλου και την κατάκτηση του νταμπλ. Ήταν μια εικόνα που δεν συναντάται συχνά στα τοπικά γήπεδα.
Μια κίνηση που υπενθύμισε ότι ο αθλητισμός δεν είναι μόνο σκορ και τρόπαια, αλλά και χαρακτήρας. Τα Τρίκαλα, παρά την πικρία της ήττας, έδειξαν ότι ξέρουν να σέβονται τον νικητή, τιμώντας τον θεσμό και το ίδιο το παιχνίδι.
Λίγο πριν οι παίκτες της Νάουσας σηκώσουν το Κύπελλο στον ουρανό και πανηγυρίσουν με τους φιλάθλους τους, η διοίκηση της ΕΠΣ Ημαθίας παρέδωσε αναμνηστικά στους ποδοσφαιριστές και το τεχνικό τιμ των Τρικάλων, αναγνωρίζοντας την πορεία τους μέχρι τον τελικό.
Το ίδιο έγινε και με τη διαιτητική ομάδα, σε μια τελετή που κύλησε με τάξη και σεβασμό.
Και ύστερα ήρθε η στιγμή της κορύφωσης. Οι «κυανόλευκοι» της Νάουσας, μέσα σε αποθέωση, σήκωσαν το Κύπελλο ψηλά, ολοκληρώνοντας μια χρονιά ονειρική: πρωτάθλημα, Κύπελλο, άνοδος στη Γ’ Εθνική, τρίτο συνεχόμενο τρόπαιο στον θεσμό.
Μια ομάδα που έγραψε ιστορία – και μια απονομή που έγραψε μάθημα ήθους. Η εικόνα του pasillo θα μείνει. Γιατί σε μια εποχή που συχνά κυριαρχεί η γκρίνια και η τοξικότητα, τα Τρίκαλα υπενθύμισαν ότι το ποδόσφαιρο μπορεί ακόμη να παράγει στιγμές που μας κάνουν περήφανους.
