Έχει συμβεί σε όλους. Ανοίγεις το Google Maps για να πας στη δουλειά και βλέπεις έναν δρόμο βαμμένο κατακόκκινο, ενώ λίγα μέτρα πιο πέρα το χρώμα γίνεται πορτοκαλί ή πράσινο. Μέσα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα η εφαρμογή υπολογίζει με εντυπωσιακή ακρίβεια τη διάρκεια της διαδρομής και τις πιθανές καθυστερήσεις.
Πώς όμως γνωρίζει η Google τι συμβαίνει σε κάθε γωνιά της πόλης σχεδόν σε πραγματικό χρόνο;
Η απάντηση βρίσκεται στα εκατομμύρια smartphones που κυκλοφορούν καθημερινά στους δρόμους. Μέσω της διαδικασίας που είναι γνωστή ως crowdsourcing, οι συσκευές Android και οι χρήστες που έχουν ενεργό το Google Maps αποστέλλουν ανώνυμα δεδομένα τοποθεσίας και ταχύτητας. Όταν το σύστημα διαπιστώσει ότι δεκάδες ή εκατοντάδες οχήματα κινούνται πολύ πιο αργά από το φυσιολογικό σε ένα συγκεκριμένο σημείο, καταλαβαίνει άμεσα ότι υπάρχει κυκλοφοριακή συμφόρηση.
Ωστόσο, τα δεδομένα της στιγμής δεν είναι το μοναδικό εργαλείο που χρησιμοποιεί η πλατφόρμα. Η Google διαθέτει τεράστιο όγκο ιστορικών στοιχείων, γνωρίζοντας πώς κινείται η κυκλοφορία σε κάθε δρόμο ανάλογα με την ημέρα και την ώρα. Έτσι μπορεί να συγκρίνει τη σημερινή εικόνα με όσα έχουν καταγραφεί στο παρελθόν και να προβλέπει πώς θα εξελιχθεί η κατάσταση στη συνέχεια.
Σημαντικό ρόλο παίζουν επίσης οι αναφορές των ίδιων των οδηγών. Μέσα από λειτουργίες που προέρχονται από το Waze, οι χρήστες ενημερώνουν για τροχαία ατυχήματα, έργα, εμπόδια και κλειστούς δρόμους, προσφέροντας πολύτιμες πληροφορίες σε πραγματικό χρόνο. Παράλληλα, σε πολλές περιοχές αξιοποιούνται δεδομένα από αισθητήρες κυκλοφορίας και επίσημες ενημερώσεις των αρμόδιων αρχών.
Όλες αυτές οι πληροφορίες συγκεντρώνονται και αναλύονται σε κλάσματα δευτερολέπτου από πολύπλοκους αλγορίθμους, οι οποίοι επιλέγουν την ταχύτερη διαθέσιμη διαδρομή για τον οδηγό.
Με απλά λόγια, το Google Maps δεν «βλέπει» την κίνηση. Τη μαθαίνει συνεχώς από τα εκατομμύρια οχήματα που βρίσκονται καθημερινά στους δρόμους, μετατρέποντας έναν απλό ψηφιακό χάρτη σε ένα ζωντανό σύστημα που παρακολουθεί και προβλέπει τους ρυθμούς της πόλης.
