Υπάρχουν φορές που μια δημοτική αρχή σε αφήνει με το στόμα ανοιχτό. Όχι από θαυμασμό. Από απορία.
Γιατί σε έναν Δήμο που βρίσκει χωρίς δεύτερη σκέψη δεκάδες χιλιάδες ευρώ για γιορτές πίτας, πανηγύρια, συναυλίες και κάθε είδους φιέστες, ξαφνικά τα ταμεία... στεγνώνουν όταν πρόκειται να στηριχθεί μια χορωδία που κουβαλά το όνομα της Αλεξάνδρειας εκτός των δημοτικών ορίων.
Οι «Αλεξανδρινές Φωνές» θα συμμετάσχουν στο 39ο Χορωδιακό Φεστιβάλ που θα πραγματοποιηθεί στην Αίθουσα Τελετών του ΑΠΘ στη Θεσσαλονίκη. Εκεί όπου θα ακουστεί το όνομα της πόλης μας. Εκεί όπου οι παρουσιαστές θα ανακοινώσουν ότι πρόκειται για χορωδία της Αλεξάνδρειας. Εκεί όπου η πόλη αποκτά παρουσία μέσα από τον πολιτισμό και όχι μέσα από αφίσες και πανό πληρωμένα με δημοτικό χρήμα.
Κι όμως, για τη μετακίνηση των ανθρώπων αυτών δεν βρέθηκαν τα χρήματα για ένα λεωφορείο.
Θα μου πείτε, τι είναι μια χορωδία μπροστά σε μια καλοκαιρινή συναυλία εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ; Τι είναι μερικοί άνθρωποι που επί χρόνια υπηρετούν τον πολιτισμό μπροστά στις φωτογραφίες με τους καλλιτέχνες, στα χειροκροτήματα της πρώτης σειράς και στα πανηγυρικά βίντεο που γεμίζουν τα κοινωνικά δίκτυα;
Άλλωστε, εκεί όλα λειτουργούν ρολόι. Χρήματα υπάρχουν. Χρόνος υπάρχει. Κάμερες υπάρχουν. Χαμόγελα υπάρχουν. Όταν όμως χρειάζεται μια έμπρακτη στήριξη σε συλλόγους που εκπροσωπούν πραγματικά τον τόπο, τότε αρχίζουν οι δικαιολογίες, οι διαδικασίες και τα γνωστά "δεν γίνεται".
Κάπως έτσι φτάνουμε στο σημείο να διυλίζουμε τον κώνωπα και να καταπίνουμε την κάμηλο.
Το θετικό της υπόθεσης είναι ότι οι «Αλεξανδρινές Φωνές» δεν το βάζουν κάτω. Παίρνουν την κατάσταση πάνω τους, βάζουν το χέρι στην τσέπη και ταξιδεύουν με δικά τους έξοδα για να εκπροσωπήσουν την πόλη που κάποιοι δεν βρήκαν τρόπο να στηρίξουν ούτε με το κόστος ενός λεωφορείου.
Και μια μικρή παράκληση για το τέλος.
Όταν οι χορωδοί επιστρέψουν με τις διακρίσεις, τα χειροκροτήματα και τα κολακευτικά σχόλια, ας μην εμφανιστούν ξανά οι γνωστοί επαγγελματίες των επιτυχιών των άλλων. Γιατί είναι εύκολο να ανεβάζεις βίντεο και να δηλώνεις συγκινημένος από μια διάκριση. Το δύσκολο είναι να έχεις βοηθήσει ώστε αυτή η διάκριση να υπάρξει.
Κι εδώ, απ' ό,τι φαίνεται, άλλοι πλήρωσαν το εισιτήριο και άλλοι ετοιμάζονται να βγουν στη φωτογραφία. Μην σας πω ότι είναι τόσο χοντρόπετσοι που τους έχω ικανούς να μπουν στο λεωφορείο και να ταξιδέψουν στο τζάμπα χωρίς ίχνος ντροπής και να πιάσουν και πρώτη θέση στην αίθουσα της εκδήλωσης. Μήπως η πρώτη φορά θα είναι;
